“Ik wist niets van koeien of computers en toch zat ik er middenin”
In oktober 1987 kochten Monique Otten en haar vriend een computer. Niet zomaar één, maar een compleet managementsysteem: GM2000, inclusief vijf jaar bedrijfsbegeleiding. Het systeem werd gekocht bij Gascoigne Melotte voor 18.000 gulden. Ze hadden al een voercomputer, de ID2000, die daaraan werd gekoppeld. Wat volgde, was geen simpele installatie op het erf, maar een traject dat veel verder ging dan alleen software.
Leren werken met iets wat je niet kent
Elke zes weken ging de computer letterlijk mee op pad. De grote kast werd losgekoppeld, achter in de auto gelegd en meegenomen naar een hotel, waar bijeenkomsten werden georganiseerd door Fons Pigmans. Voor Monique Otten was dat allesbehalve vanzelfsprekend. Ze werkte als modeontwerpster en maakte lange dagen. “Agrarische termen waren voor mij abracadabra en ook had ik geen verstand van computers.”
Moniek Otten met hun eerste, in 1987 gekochte, computer
Toch ging ze mee. Vrijdagmiddag was haar enige vrije moment en ze besloot dat te gebruiken om het systeem te leren kennen, samen met haar toenmalige vriend, inmiddels al 36 jaar haar echtgenoot.
Van onbegrip naar interesse
Wat begon als iets onbekends, werd langzaam iets waar ze grip op kreeg. “Fons zei: ik leer jou dat. Niet alleen het managementprogramma, maar ook de computer.” Geduldig legde hij alles uit. Soms meerdere keren. “Net zolang dat ik het snapte.” Die aanpak maakte het verschil. Niet alleen leerde ze het programma gebruiken, maar ook de basis van de computer zelf, MS-DOS inbegrepen. “Daardoor zat ik ook niet zo snel meer vast dat ik niet verder kon.”
Software die meegroeit met de praktijk
Achter het programma zat meer dan alleen techniek. Het ontwikkelde zich samen met de gebruikers. Een belangrijke rol daarin speelde Bert Blok, de ontwikkelaar van het programma (later in dienst bij UNIFORM-Agri en daarna zelfstandig ondernemer). Als iets niet werkte of beter kon, werd er gebeld. En als Fons Pigmans er niet uit kwam, wist Bert meestal wel een oplossing. Wensen uit de praktijk werden serieus genomen. Wat op het erf speelde, vond zijn weg naar het programma. Als meerdere agrariërs dezelfde behoefte hadden, werd het systeem daarop aangepast.
“Eigenlijk is het huidige managementprogramma door al die aanpassingen ontstaan.”
Gebruikershandboek bij het managementsysteem gekocht bij Gascoigne Melotte, wat later overging in VeKuSoft UNIFORM, de voorloper van UNIFORM-Agri
Werken met de beperkingen van toen
De manier van werken was totaal anders dan nu. Veel kostte tijd en vergde geduld. “Als je een voederberekening wilde laten doen, moest je dat voor het eten aanzetten, dat duurde wel een uur. Voor je iets kon doen, moest je vaak eerst meerdere handelingen doen in het programma waar veel tijd in zat. Ook de melkcontrole heb ik heel lang met de hand ingevoerd.”
Van langzaam en complex naar snel en vanzelfsprekend
In de jaren daarna veranderde alles. “Nu is het allemaal veel gebruiksvriendelijker, sneller, via internet wordt alles ingelezen, en makkelijker. Bij grote veranderingen moest je steeds opnieuw leren hoe het werkte. Je vraagt je wel eens af tot hoe oud je flexibel bent om alles bij te houden.”
Blijven meebewegen
Toch is dat precies wat nodig is. “Je moet het blijven bijhouden, dat is een feit. We hebben altijd fijn met het programma gewerkt. Niet alles optimaal gebruikt, maar dat heb je met elk programma. Je hebt altijd je voorkeur in wat voor jou belangrijk is.”
Van toen naar nu
Het verhaal van Monique Otten laat zien hoe software in de praktijk werkt: niet als kant-en-klaar product, maar als iets dat je leert, aanpast en eigen maakt.
Wat begon met een computer die elke zes weken in de auto ging, is uitgegroeid tot een systeem dat op de achtergrond meedraait en automatisch ingevoerde en opgehaalde data verwerkt.
Maar één ding is hetzelfde gebleven: de gebruiker staat centraal.
Handleiding UNIFORM Managementprogramma
